Technologia
Glina lekka

Glina lekka

Glina lekka to połączenie gliny z materiałem o dobrej izolacyjności cieplnej (np. słoma, paździerz konopny, keramzyt). Jest to więc materiał kompozytowy, a jego cechy zależą od proporcji mieszanki i użytych składników. W pewnym uproszczeniu można przyjąć zasadę: czym lżejsza mieszanka, tym lepsza izolacyjność a jednocześnie mniejsza wytrzymałość i masa termiczna ściany.

Wg badań izolacyjność cieplna mieści się w przedziale od  λ = 0,22W/(mK) dla gęstości 800kg/m3 do nawet λ = 0,1W/(mK) dla gęstości ok 300kg/m3. Przykładowo, dostępne w handlu, produkowane w  Polsce bloczki o gęstości 700kg/m3 mają współczynnik przewodności cieplnej rzędu λ =0,21W/(mK).

 

Glina lekka może być wykorzystywana przede wszystkim jako materiał wypełniający i izolacyjny w ścianach i stropach, najczęściej w połączeniu z drewnianą konstrukcją szkieletową.


Techniki wykonania:
- murowanie z suszonych bloczków lub cegieł (do kupienia prefabrykowane, lub wykonane na budowie),
- ubijanie w szalunkach.

Obydwa rozwiązania mają swoich zwolenników. Problemem z zastosowaniem gliny lekkiej w szalunku jest długi czas schnięcia, natomiast zaletą możliwość wykonania  wypełnienia monolitycznej ściany o dowolnym układzie słupów konstrukcyjnych. Przygotowanie bloczków przed rozpoczęciem budowy zapewnia wyschniecie materiału w krótszym czasie, jest jednak czasochłonne.

Następne Poprzednie