Technologia
Strawbale - kostka słomiana

Strawbale - kostka słomiana

 

Słoma wykorzystywana jest jako materiał budowlany od wieków. Stosowano ją w strzechach, do uszczelniania ścian w konstrukcjach drewnianych, do wyrobu  cegieł gliniano-słomianych, czy wypełniania konstrukcji szachulcowych.

Nowe zastosowanie - budowa z wykorzystaniem kostek sprasowanej słomy (ang. straw bale) - odkryto pod koniec XIX wieku w związku z wprowadzeniem pras konnych. Pierwsi zastosowali słomę w celach konstrukcyjnych amerykańscy osadnicy w stanie Nebraska. Ponowne “odkrycie” tego rozwiązania nastąpiło w latach 70-tych XX wieku i od tego czasu zdobywa popularność jako ekologiczna, zrównoważona technika budowlana. W Europie najstarszy dom w tej technologii znajduje się we Francji i jest użytkowany od 1921r..

W 2000r. w Przełomce na Suwalszczyźnie rozpoczęła się budowa pierwszego domu straw bale w Polsce (arch. Paulina Wojciechowska). Do dziś wybudowano ich z pewnością ponad 100, część dostępna jest jako budynki rekreacyjne.

 

Podstawowe możliwości zastosowania kostek słomy:

  • wypełnianie konstrukcji drewnianej (ang. infill)

  • prefabrykowane panele drewniano-słomiane

  • konstrukcje nośne (ang. loadbearing inaczej: Nebraska)

  • ocieplenia istniejących budynków
     

Kostki słomiane są wykorzystywane najczęściej do izolacji ścian, możliwe jest także izolowanie dachów, stropodachów i podłóg wentylowanych.

 

Kluczowe dla uzyskania opisywanych poniżej parametrów jest poprawne, staranne i równomierne wykonanie montażu suchej słomy w ścianie oraz odpowiedni dobór i wykonanie pozostałych jej warstw. Najczęściej są to paroprzepuszczalne tynki gliniane i/lub wapienne oraz systemy wentylowanych elewacji z deskowaniem.

 

Główne cechy technologii straw bale:

 

  • niskoprzetworzony materiał - czysta słoma bez “chemii budowlanej”

  • surowiec w 100% odnawialny - organiczny, lokalny materiał

  • dobra izolacyjność słomy - współczynnik λ (przewodności cieplnej) wynosi wg różnych źródeł europejskich od 0,045W/mK  do 0,08W/mK  (W badaniu zleconym przez OSBN z 2015r. w Instytucie Techniki Budowlanej nr LFS00-02236/15/Z00NF uzyskano wynik 0,073W/mK)

  • współczynnik przenikalności cieplnej U dla ściany o konstrukcji drewnianej wypełnionej słoma (40cm) i obustronnie otynkowanej wynosi od 0,12 do 0,2 W/m2K w zależności od szczegółów wykonania. Ściana taka spełnia wymogi Warunków Technicznych na rok 2021 (minimum 0,2 W/m2K). Przy odpowiednim projekcie i wykonaniu można zastosować słomę nawet do izolacji budynków pasywnych (potwierdzają to certyfikowane realizacje w Niemczech i Austrii).

  • niski poziom wbudowanej energii - najniższy wśród materiałów izolacyjnych stosowanych w konwencjonalnym budownictwie

  • dobra izolacyjność akustyczna

  • zmniejszenie ilości odpadów z budowy: materiały łatwo biodegradowalne,  (słoma, drewno) użyźniają glebę

  • prognozowana trwałość - najstarsze domy z izolacja z kostki słomy w Europie pochodzą z lat 20-tych  XX wieku, najstarsze w USA maja już za sobą setne urodziny

  • dobra odporność ogniowa otynkowanych ścian (wg badań brytyjskich 135 minut  czyli ~REI 120, wg badań niemieckich F90 czyli ~REI 90)

  • duża pojemność cieplna ścian - znacznie wyższa niż ścian szkieletowych wypełnianych wełną mineralną, czy styropianem

  • wysoka paroprzepuszczalność- zapobiega kumulowaniu się wilgoci wewnątrz ścian (ściany otwarte dyfuzyjnie - “oddychające”)

  • lepszy mikroklimat wnętrz - tynki gliniane stabilizują wilgotność względną wewnątrz domu pomagając zachować ją na zdrowym dla mieszkańców poziomie (ok 50%).

  • możliwość i satysfakcja z osobistego udziału w procesie budowy

Następne Poprzednie