Technologia
Tynki wapienne

Tynki wapienne

Tynki wapienne były stosowane w budownictwie już od czasów starożytnych.. Najstarsze ich ślady na ziemiach polskich prowadzą na Wawel IXw. n.e. Zalety wapna były znane od pokoleń. Nie bez powodu wykończenia tego typu były jednym z najpopularniejszych rozwiązań.

Tynki te sprawdzają się zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz budynków. Skały wapienne wypalane do formy proszku, połączone z wodą i kruszywem, podlegają procesowi karbonatyzacji, czyli pochłaniają dwutlenek węgla z powietrza i niejako wracają do swojej formy skalnej.

Specyficznym tynkiem wapiennym jest tadelakt. W trakcie nakładania stosuje się mydło potasowe i zachodząca reakcja chemiczna tworzy wodoodporną warstwę do zastosowania w miejscach narażonych na bezpośrednie działanie wody. Każdy tynk wapienny może podnieść swoje właściwości hydrofobowe przy zastosowaniu mydła potasowego, lecz tylko tadelakt zapewnia całkowitą wodoodporność.

Tynki wapienne mają też zastosowanie konserwacyjne i czasami używa się ich do odsolenia, lub osuszenia ścian budynków.

 

Podstawowe cechy tynków wapiennych:

  • wysoka alkaliczność - zapewnia antyseptyczność i zapobiega rozwojowi pleśni i grzybów domowych, co jest szczególnie ważne przy problemach alergicznych

  • wysoka paroprzepuszczalność i przy tym odpowiednio zrobiony tynk wapienny potrafi wyprowadzić ze ściany wilgoć, sole i inne substancje

  • możliwość tworzenia hydrofobowej lub całkowicie wodoodpornej powierzchni

  • estetyka - od gładzi po frube gaktury - z zaprawy wapiennej można przygotować nieograniczoną ilość faktur i efektów estetycznych

  • ekologia - wapno jest materiałem naturalnym, który może wrócić do obiegu przyrodniczego bez żadnego szkodliwego wpływu. Ich zdolność pochłaniania dwutlenku węgla z powietrza równoważy jego ilość wytworzoną przy wypalaniu wapna.

 

Następne Poprzednie